jump to navigation

İngilizler Abdülhamid’i neden sevmezdi? 13/09/2009

Posted by Abdullah FURKAN in TARİH.
Tags: , , , , ,
add a comment

ABDÜLHAMİDABDÜLHAMİD’E TEHDİT MESAJI
Abdülhamid 1880’lerin başından itibaren dizginleri Babıali’nin elinden alarak Yıldız’da yeni bir merkez kuracak, tabii İngiltere’nin uyarısı hemen yetişecektir. İngiliz büyükelçisi bir gün huzura çıkarak Sultan’a bir mesaj getirir. Mesajda Abdülhamid’e, amcası Abdülaziz ve ağabeyi Murad’ın başına gelenlerden ders çıkarması öğütleniyor, eğer bu kafayla giderse sonunun iyi olmayacağı ima ediliyordu. Zaten en zayıf anımızı kollayarak Kıbrıs’ı istemekle dost olmadığını göstermiş olan İngiltere, Abdülhamid için artık güvenilmez ama cepheden karşısına alınması da tehlikeli bir rakipti.

ABDÜLHAMİD İNGİLTERE’NİN GERÇEK NİYETİNİ İSABETLE DEĞERLENDİRDİ
Sunacağım belge, İngiltere hakkında ne düşündüğünü göstermesi bakımından ilginçtir. Sadeleştirip kısaltarak aktarıyorum: “İngiltere’nin, Allah korusun, Devlet-i Aliyye’yi bölüp “tavâif-i mülûk” (küçük devletler) şekline koymaya çalışmakta olduğu açıktır. Onu Arnavutluk, Ermenistan, Arap hükümeti ve “Türkistan” tabirleriyle “otonomi” (özerklik) değil, “anatomi” yapmak, yani parçalarına ayırmak istemektedir. Hilafeti de İstanbul’dan kendi kontrolündeki Cidde veya Mısır’a götürecek ve bütün müminleri istediği gibi yönetecektir. Yalnız şurasına teessüf olunur ki, Jöntürk tabir olunan birtakım “çapkın” takımından herifler, kendi el ve ayaklarıyla İngilizlerin maksadı uğruna gece gündüz çalışıyorlar.” Abdülhamid İngiltere’nin gerçek niyetlerini isabetle değerlendirmiştir. Peki ne yapacaktır? Bunu da şöyle açıklar: “Bir hükümetin ve milletin ayakta kalması için birkaç şey lazımdır. 1) Din, 2) Eğitim, 3) Milliyet, 4) Sanayi ve zenginlik. Ne yazık ki, bilgisi tam olan adamlarımız pek azdır. Halbuki Hıristiyanlar bunların tamamına sahiptirler. Bunlar bizde yerleşinceye kadar Osmanlı Devleti’nin, İngiltere ve Rusya arasında bir yol ve politika izlemesi gereklidir.”

Abdülhamid’in “İngiltere ve Rusya arasındaki politika“sı şudur: Kuzeyimizdeki “Rus kapanı”na düşmeden Ruslarla iyi geçinmek; öte yandan İngiltere’nin çıkarlarını Rusya ile birleştirmesine mani olmak. İkisinin çıkarları çatışırsa yaşama şansımız artacak, diğer ülkelerle ilişkilerimizde elimiz rahatlayacaktır.

KURAN-I KERİM’E VURGU YAPILDI
Hatırlarsınız, Said Nursi’nin “Müstemlekât Nazırı” dediği fakat o sırada Başbakan olan Gladstone, 1882’de parlamentoda eline Kur’an’ı alarak yaptığı konuşmada Mısır Müslümanlarını kastederek, “Bu kitap bu Müslümanların elinde kaldıkça İngilizler hiçbir zaman onlara hakim olamayacaklardır. Yegâne çözüm, Müslümanları Kur’an’dan uzaklaştırmaktır.” sözünü söylemiştir. Bu konuşmayı çok sonraları işitecek olan Bediüzzaman, “Ben de Kur’ân’ın sönmez ve söndürülmez bir güneş olduğunu dünyaya ilan edeceğim.” diye haykırmış ve bütün mesaisini, sinsi İngiliz siyasetine karşı manevî bir set oluşturmaya adamıştır.

Bediüzzaman’ı harekete geçiren Gladstone, Abdülhamid’in de hasmıdır. Nitekim Büyükelçi Layard’da verilen bir muhtıraya, “Düşmanımız Gladstone’dur” diye yazdıran Abdülhamid’dir. “Türkler pılısını pırtısını toplayıp Asya’ya çekilmelidirler” sözünün sahibi Gladstone karşısında Abdülhamid, kozlarını Eyüp Peygamber sabrıyla kullanmıştı.

ABDÜLHAMİD ANLAŞMAYI İMZALAMADI
İngiltere bir şekilde Mısır’ı işgal etmişti ya, Sultan işgali tanımamakta kararlıydı. Ne yapıp edip Abdülhamid’in elinden, işgali resmen onayladığını bildiren bir belge almak gerekiyordu. Bir ara ikna eder gibi oldular da. İngiliz ordusunun 3 yıl içinde Mısır’dan çekileceğine dair sözleşmeye Kraliçe Victoria dahi imza koydu. Sıra Abdülhamid’in onayına gelmişti. Ne var ki o, hiç beklenmeyen bir hareketle anlaşmayı son dakikada reddetti. Zira bu imza, sadece İngiltere’nin Mısır üzerindeki hakimiyetini -geçici bile olsa- tanımayı getirmekle kalmayacak, Müslümanları emperyalizme teslim etmek anlamına gelecekti. (Mısır’ın hukuken elden çıkışı Lozan’dadır.)

GEÇİCİ İŞGALE ASLA RAZI OLMAM
“Hükümranlık haklarım ortadan kalkmadıkça” diyordu Abdülhamid, “hukuken mülküm olan yerlerde yabancı hakimiyeti ve geçici işgale asla razı olmam.” Sen misin razı olmayan! Al sana Ermeni sorunu! Ermeni ayaklanmalarını bastırması bile suç sayılmış, Gladstone Abdülhamid’e yepyeni bir ad bulmuştur: “Kızıl (Kanlı) Sultan.” Sanki 1857’deki Hint ayaklanmasında yüzlerce insanı katleden kendisi değilmiş gibi, İngiltere, Ermenilerin hamisi kesilmiştir. Sevdiğinden değil elbette, Abdülhamid’in kestiği hortumları tekrar tesis edebilmek için piyon olarak kullanmak arzusundan.

Lord Ponsonby adlı insaf sahibi parlamenter, Mondros Mütarekesi’nin hemen ardından Abdülhamid’in hakkını parlamentoda şöyle teslim edecektir:”Abdülhamid Avrupa’nın gördüğü en zarif ve en kurnaz diplomatlardan biriydi. O, Avrupa Birliği (Concert) makinesinin tekerleğine çomak sokacağı ve Düvel-i Muazzama’yı birbirine düşüreceği anı gayet iyi biliyordu.”

İNGİLTERE’DE ABDULHAMİD POLİTİKASI SEVİLMEZDİ
İngiltere’nin kurt diplomatlarından Aubrey Herbert, 14 Aralık 1911’de Avam Kamarası’nda şunları demiş:”İngiltere’de sabık Sultan Abdülhamid ve politikası sevilmezdi. Aynı şekilde Abdülhamid de, karakterinde çok nadir görülen bir samimiyetle İngiltere’den hoşlanmazdı. Aklımızda tutmamız gereken iki şey şudur: Abdülhamid yönetimi, fırsatını bulur bulmaz çıkarlarımızı baltalıyordu, yeni yönetim ise Liberal Güçlerin en büyüğü olan İngiltere’nin dostluğuna güvenmektedir.”

Çıkarları baltalayanların er geç tasfiyesi, yakın tarihte örneğini defalarca yaşadığımız bir kuraldır.

Reklamlar

VAHHABİYİ ÇÖKERTEN CEVAP ! 12/09/2009

Posted by Abdullah FURKAN in EHLİ SÜNNET MÜDAFASI.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
add a comment

1134405_87597795VAHHABİYİ ÇÖKERTEN CEVAP !

Bir Vehhabî, İmam Zeyd Şâkir’e şu soruları yöneltmiştir:

1. İbn Teymiye hakkındaki görüşünüz…

2. Tarikat ne demektir?

3. Yetmiş üç fırka ile ilgili hadîs hakkında ne diyorsunuz?

4. Eş’arîlik hakkında görüşünüz.

Zeyd Şâkir dördüncü soruya şu cevabı vermiştir:

“Sorunuza en iyi cevabı Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin ‘İstanbul mutlaka feth olunacaktır. Onu feth eden kumandan ne iyi bir kumandandır ve onu feth edecek ordu ne iyi bir ordudur’ meâlindeki hadîsi vermektedir… Bu hadîs İmamHakim’in Müstedrek’inde yer alan ve İmam Zehebî tarafından da te’yid edilmiş bulunan sahih/doğru bir hadîstir. Peygamberin övdüğü İslâm kumandanı Fatih Sultan Mehmed itikad bakımından Mâturidî idi. Tarikat mensubu idi, şeyhi vardı. Hanefî fıkhına/mezhebine bağlıydı. Ordusu da böyleydi…”

Şimdi o soruyu yönelten Vehhabî’ye sormak gerek:

Siz Resulullah Muhammed Mustafa aleyhissalatü vesselamdan daha mı iyi biliyorsunuz?

Resulullah -hâşâ- hevasından mı konuşuyor, yoksa ilâhî vahiy ve ilhamla mı?

Resûlullah -hâşâ- bid’atçi midir?

Peygamber-i zişan efendimiz İstanbul’un Müslümanlar tarafından fethedileceğini keşf etmiş, onu feth eden kumandanı ve ordusunu övmüştür.

O övülen kumandan Şeriata ve tarikata bağlı idi.

Mürşidi Akşemseddin hazretleriydi.

Zikrullah ve evrad okurdu.

İtikad bakımından İmamı Mâturidî hazretlerine bağlıydı.

İstanbul’u feth ettikten sonra saltanatı bırakıp sadece bir derviş olmak için şeyhine çok yalvarmışsa da, Akşemseddin hazretleri razı olmamış, sultanlıktaki hizmetinize devam ediniz demiştir.

(Eş’arîlikle Mâturîdilik esasta birdir. İnceliklere, küçük teferruata ait bazı meselelerde çeşitlilik vardır

MİLLÎ NAKIŞ / MİLLÎ GAZETE ‘den.)